3 - قول ابن عباس : به معناى اينكه خداوند عيسى را به مدت سه ساعت ميرانده و دوباره در آسمان روح را به بدن او باز گردانده است . 4 - علماى علم نحو مىگويند : مسأله تقديم و تأخير است ، يعنى در اصل بوده است ، ( رافعك و متوفيك ) ، يعنى خداوند ابتدا عيسى را به آسمان برده و در آينده توفّي خواهد كرد ، چون ( واو ) ترتيب نمىآورد و اين قول را روايتى از پيامبر ( ص ) تأييد مىكند كه فرمود : عيسى ( ع ) نمرده است ، بلكه قبل از قيامت بسوى شما باز مىگردد . پس تقدير اين قول اين است كه خداوند وقتى عيسى را از آسمان به زمين نازل كرد او را خواهند ميراند . ( الاحتجاج ) مىنويسد : نافع مولاى ابن عمر از امام باقر ( ع ) سؤال كرد : چند سال بين عيسى ( ع ) و محمّد ( ص ) فاصله بود ، حضرت فرمود : مطابق قول خودم پاسخت را بگويم يا قول خودت ؟ او گفت : به هر دو قول ، حضرت فرمود : امّا به قول من پانصد سال ، ولى به قول خودت ششصد سال . تفسير ( على بن ابراهيم ) با استناد به شهر بن حوشب مىنويسد : حجاجّ گفت : آيه‌اى در قرآن هست كه من معنايش را نمىفهمم ، گفتم : كدام آيه ؟ گفت : وَ إِنْ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ إِلَّا لَيُؤْمِنَنَّ بِهِ قَبْلَ مَوْتِهِ [ 1 ] : ( هيچ يك از اهل كتاب نيست جز آنكه قبل از مرگش به او ايمان مىآورد ) به خدا سوگند من چندين يهودى و نصرانى را گردن زدم ، ولى نديدم كه در وقت مردن اقرار به ايمان نمايد و لبانش حركت كند ، گفتم : اى امير خداوند امر تو را اصلاح كند ، تأويل آيه چنين نيست ، بلكه عيسى ( ع ) در ايّام رجعت آل محمّد ( ص ) به اين دنيا باز مىگردد و هيچ يك از اهل ملل يهودى و غير ايشان باقى نمىماند ، جز اينكه قبل از مرگ عيسى به او ايمان مىآورند و عيسى ( ع ) در پشت سر مهدى ( عج ) نماز مىخواند ، حجاج گفت : واى بر تو ، چه كسى اين مطلب را به تو تعليم داده ؟ گفتم : اين حديث را محمّد بن على بن الحسين بن على بن ابى طالب عليهم السلام براى من بيان نمود ، او گفت : به خدا قسم آن را از چشمهء خالص و گوارايى دريافت كرده‌اى !

--> [ 1 ] سوره نساء ، آيه 159 .